Jan Lityński, Marian Kowal i ksiądz Stanisław Araszczuk są od 28 kwietnia Honorowymi Obywateli Dzierżoniowa. Uchwały w tej sprawie podjęli dzierżoniowscy radni, którzy zajmowali się także mieszkalnictwem, pomocą społeczną i współpracą w Dzierżoniowa z miastami partnerskimi i zmianami w budżecie miasta.
Obrady rozpoczęło wręczenie szóstce mieszkańców odznaczeń Zasłużonych dla Polskiego Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Otrzymali je: radna Wanda Kunecka, kierownik DOK-u Renata Łazor, kierownik Kancelarii Rady Miejskiej Agnieszka Janas, członek wspierający działalność związku Jarosław Dąbrowski, członek koła związku Jan Jeleń i dyrektor DOK-u Krzysztof Tokarski.
Radni rozpatrzyli także projekty uchwał związane z zmianami w budżecie i wieloletniej prognozie finansowej. Przyjęli także sprawozdania z realizacji Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy w 2013 r., z realizacji Programu Współpracy z Miastami Partnerskimi w 2013 r. oraz Ocenę Zasobów Pomocy Społecznej w Gminie Miejskiej Dzierżoniów za 2013 r.
Ksiądz Stanisław Araszczuk urodził się 8 maja 1958 r. w Strzegomiu, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i Liceum Ogólnokształcącego. Po maturze w 1977 r. rozpoczął studia w Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Po pierwszym roku wstąpił do Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu, które ukończył w 1984 r., a 26 maja 1984 r. przyjął w archikatedrze wrocławskiej święcenia prezbiteratu. Został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii NMP Matki Kościoła w Dzierżoniowie. Na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu napisał pracę magisterską pt. „Konflikt pokoleń we współczesnej rodzinie wobec nakazu oddawania czci rodzicom" pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Jana Kruciny, a w 1988 r. uzyskał stopień licencjata. W tym samym roku został skierowany na studia specjalistyczne na Katolicki Uniwersytet Lubelski. W 1989 r. zdał egzamin magisterski z organizacji duszpasterstwa i napisał pracę magisterską pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Ryszarda Kamińskiego, gdyż w tamtym czasie państwo nie uznawało stopni naukowych zdobywanych na kościelnych uczelniach. W roku 1990 uzyskał stopień licencjata z liturgiki, a w 1992 r. na podstawie przedstawionej rozprawy doktorskiej pt. „Kult świętej Jadwigi na Śląsku w świetle przedtrydenckich wrocławskich ksiąg liturgicznych. Studium liturgiczno-historyczne" oraz po złożeniu przepisanych egzaminów uzyskał stopień doktora nauk teologicznych w zakresie teologii pastoralnej. W 1992 r. otrzymał stypendium naukowe na pogłębianie studiów z zakresu liturgii w Papieskim Instytucie Liturgicznym Anselmianum w Rzymie. Po roku pobytu w Rzymie biskup legnicki Tadeusz Rybak polecił mu organizację Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Legnickiej i powierzył funkcję wicerektora tego Seminarium oraz zlecił wykłady z liturgiki w Seminarium Duchownym i legnickiej filii Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. Nowym zadaniem, które zlecił mu biskup legnicki była organizacja parafii pw. św. Tadeusza Apostoła w Legnicy. W 1998 r. został proboszczem tej parafii i w ciągu 4 lat wybudował z wiernymi kościół parafialny. W 2003 r. został dziekanem dekanatu Legnica Zachód. Od 1993 r. prowadzi zajęcia dydaktyczne z liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Legnickiej i na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Od 14 marca 2001 r. pracuje jako adiunkt w Instytucie Teologii Pastoralnej przy Katedrze Liturgiki, Homiletyki i Kultury Muzycznej Kościoła, a od 2005 r. wykłada także w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Świdnickiej. 6 marca 2008 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie liturgiki na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego w Opolu na podstawie oceny ogólnego dorobku naukowego i przedstawionej rozprawy habilitacyjnej pt. „Obrzędy poświęcenia kościoła i ołtarza w odnowionej liturgii Soboru Watykańskiego II". Od kwietnia 2008 r. jest kierownikiem Katedry Liturgiki, Homiletyki i Kultury Muzycznej Kościoła. Od 1 września 2010 r. jest prorektorem ds. studenckich. 26 września 2013 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych. Z Dzierżoniowem ks. Stanisław Araszczuk związany jest od 1984 roku, kiedy to w parafii pw. Maryi Matki Kościoła rozpoczął swoją pracę duszpasterską. Ks. Stanisław Araszczuk był współzałożycielem, opiekunem i duchowym przewodnikiem Duszpasterstwa Ludzi Pracy w Dzierżoniowie. Ośrodkiem duszpasterstwa była parafia p.w. Maryi Matki Kościoła. W tym kościele oraz innych świątyniach dzierżoniowskich ks. Araszczuk wygłaszał kazania i prelekcje głównie na tematy historyczne i ideologiczne. Otwarcie krytykował obecny w latach 80.tych system polityczny. A po obradach Okrągłego Stołu wystąpienia te były połączone z agitacją wyborczą na rzecz programu i kandydatów Komitetu Obywatelskiego NSZZ „Solidarność”. Chcąc pielęgnować pamięć o czasach walki z komunizmem, a także zaznaczyć obecność Ks. Stanisława w Dzierżoniowie, przygotowując się do obchodów 25. rocznicy triumfu obozu „Solidarności” w wyborach 4 czerwca 1989 roku wnioskujemy o nadanie - ks. Stanisławowi Araszczukowi Honorowego Obywatelstwa Dzierżoniowa. |
Jan Lityński, ur. 18 stycznia 1946 w Warszawie. Ukończył Uniwersytet Warszawski, Wydz. Matematyczno-Fizyczny. Polski polityk, działacz opozycyjny w czasach PRL, poseł na Sejm X, I, II i III kadencji. Od 1962 jako uczeń szkoły średniej uczestnik spotkań dyskusyjnego Klubu Poszukiwaczy Sprzeczności (założonego przez Adama Michnika, Jana Grossa i Jana Kofmana). W 1967 współorganizator zbierania wśród studentów podpisów pod listem w obronie zagrożonego relegowaniem z Uniwersytetu Warszawskiego Adama Michnika. W 1968 uczestnik akcji protestacyjnych po zdjęciu Dziadów Adama Mickiewicza w reżyserii Kazimierza Dejmka z repertuaru Teatru Narodowego, m.in. zbierania podpisów pod petycją do Sejmu PRL o przywrócenie przedstawienia, 30 stycznia 1968 uczestnik manifestacji w Warszawie; 8 marca 1968 uczestnik wiecu na Uniwersytecie Warszawskim. 12 marca 1968 aresztowany i skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy na 2,5 roku więzienia, po czym osadzony w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów, następnie Zakładzie Karnym w Strzelcach Opolskich. 30 lipca 1969 zwolniony na mocy amnestii. W 1976 był uczestnikiem akcji pomocy dla represjonowanych robotników Ursusa i Radomia. Współzałożyciel, autor i redaktor niezależnych pism: „Biuletynu Informacyjnego” Komitetu Obrony Robotników, „Robotnika” i kwartalnika politycznego „Krytyka”. W maju 1977 aresztowany i przetrzymywany w AŚ Warszawa-Mokotów, 24 lipca 1977 zwolniony na mocy amnestii. W 1978 uczestnik spotkania z czołowymi działaczami czechosłowackiej Karty 77 (m.in. z Václavem Havlem) w Karkonoszach na granicy polsko-czechosłowackiej. W 1979 współautor Karty Praw Robotniczych. W 1980 współorganizator sieci informacyjnej o strajkach w Polsce. 14 sierpnia 1980 po raz kolejny zatrzymany, 28 sierpnia 1980 aresztowany i zwolniony 1 września 1980 na mocy Porozumień Sierpniowych. Od września 1980 doradca MKZ (Miejsko zakładowy Komitet Założycielski) Wałbrzych, MKZ Mazowsze i w Hucie im. Lenina. W 1981 współinicjator Klubów Rzeczypospolitej Samorządnej Wolność-Sprawiedliwość-Niepodległość. 13 grudnia 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, 3 września 1982 aresztowany, przewieziony do AŚ Warszawa-Mokotów, 1 czerwca 1983 zwolniony na przepustkę na Pierwszą Komunię św. swojej córki, nie powrócił do aresztu; pozostał w ukryciu. W 1987 sygnatariusz deklaracji Kręgu Przyjaciół Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. W sierpniu 1988 uczestnik strajku w KWK Manifest Lipcowy w Jastrzębiu-Zdroju. W latach 1988 – 1990 członek Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie. W1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu w zespole ds. górnictwa. 1989-2001 poseł RP z list KO „S”; przewodniczący Komisji Polityki Społecznej (1991-1993 i 1997-2001), w Komisji Służb Specjalnych (1998-2001). 12 października 2010 został doradcą Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. kontaktów z partiami i środowiskami politycznymi. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą. |
Marian Kowal, ur.30 października1946 r. w Sieniawie, powiat Nowy Targ. W latach 1974 – 1979 ukończył Wydział Gospodarki Narodowej Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. W 1982 roku rozpoczął pracę w Spółdzielni Mieszkaniowej w Bielawie jako Główny Księgowy. W 1984 uzyskał dyplom biegłego księgowego na dwuletnim Studium Dyplomowanych Biegłych Księgowych przy Ministerstwie Finansów. Rozpoczął pracę w Zakładach Przemysłu Odzieżowego „BOBO” w Piławie Górnej jako główny księgowy i główny ekonomista. W okresie od 12.1983r do 02.1984 jako więzień polityczny skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie na 1 rok i 2 miesiące więzienia. Był posłem na Sejm X Kadencji (1989 – 1991) z ramienia Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W sejmie pracował w Obywatelskim Klubie Parlamentarnym oraz w komisjach: Budżetowej w Podkomisji ds. Bankowości i Komisji Zdrowia oraz jako Przewodniczący Podkomisji ds. Budżetu i Inwestycji. W latach 1990 - 1995 był Dyrektorem Zespołu Opieki Zdrowotnej w Dzierżoniowie. W latach 1991- 1994 był członkiem Rady Krajowej Izby Gospodarczej w Warszawie, a także przewodniczącym Regionalnej Rady Gospodarczej „Fundacji Rozwoju Województwa Wałbrzyskiego”. W 1995 ukończył studia podyplomowe – Szkoła Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie – kierunek Zarządzanie Szpitalem, a w 1993 –1994 Kurs menedżerski – Zarządzanie Zakładem Opieki Zdrowotnej – systemy, strategie, metody – prowadzony przez Centrum Edukacji i Doradztwa Służby Zdrowia. W 1991 roku Pan Marian Kowal ukończył kurs przy Ministerstwie Przekształceń Własnościowych dla członków Rad Nadzorczych spółek Skarbu Państwa. W latach 1993 – 1997 członek Prezydium Sudeckiej Izby Przemysłowo Handlowej w Świdnicy. 1994 – 1998 Członek Zarządu Głównego Stowarzyszenia Menedżerów Opieki Zdrowotnej w Warszawie. Od 10.2000 do 12.2001 dyrektor Powiatowego Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Ząbkowicach Śląskich. A w 2003 roku likwidator Powiatowego Samodzielnego Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Dzierżoniowie. W 2006 uzyskał mandat radnego gminy Dzierżoniów. Z funkcji tej zrezygnował w 2007, gdy przez kilka miesięcy pełnił obowiązki wójta tej gminy. W 2010 wybrano go do Rady Powiatu Dzierżoniowskiego, gdzie pełni również funkcję nieetatowego członka Zarządu Powiatu. 30 sierpnia 2013 r. - za zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej, odznaczony został przez Prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. |
39,5 tys. zł – tyle pieniędzy trafi do mieszkańców Dzierżoniowa, którzy w ubiegłym roku wymienili swoje stare, węglowe piece na nowe, bardziej przyjazne środowisku. Dzierżoniów...
Czytaj dalejW twojej rodzinie występuje problem przemocy domowej lub uzależnień? Szukasz pomocy dla kogoś znajomego lub bliskiego będącego ofiarą przemocy domowej? Skorzystaj z bezpłatnego,...
Czytaj dalejW ramach programu „Aktywne wsparcie” rozpoczęły się w dzierżoniowskim OPS-ie zajęcia Psychoedukacyjnej Grupy Wsparcia dla Kobiet z Doświadczeniem Przemocy i Współuzależnionych....
Czytaj dalej- To jeszcze nie jest efekt końcowy, ale zmiany są już widoczne. Pielęgnacja istniejącej zieleni, dużo nowych nasadzeń, wyremontowane ścieżki i alejki, nowa "mała architektura"....
Czytaj dalejp | w | ś | c | p | s | n |
---|---|---|---|---|---|---|
1
|
2
|
3
|
4
|
|||
5
|
6
|
7
|
8
|
9
|
10
|
11
|
12
|
13
|
14
|
15
|
16
|
17
|
18
|
19
|
20
|
21
|
22
|
23
|
24
|
25
|
26
|
27
|
28
|
29
|
30
|
31
|
Dzisiaj-1°C